تلفن تماس :
09375840105

اگر برایتان سؤال شده پلاستیک از چی درست میشه؟ پاسخ کوتاه این است که بیشتر پلاستیکهای رایج از پلیمرها ساخته میشوند و مواد اولیه بسیاری از این پلیمرها از نفت خام یا گاز طبیعی به دست میآید. البته همه پلاستیکها دقیقاً از یک ماده ساخته نمیشوند و امروزه پلاستیکهای بازیافتی و برخی پلاستیکهای زیستپایه نیز وجود دارند.
در واقع مسیر تولید پلاستیک معمولاً از تولید مواد شیمیایی پایه مانند اتیلن و پروپیلن آغاز میشود. این مواد طی واکنشهای شیمیایی به زنجیرههای بلند مولکولی یا همان پلیمر تبدیل میشوند و سپس به شکل گرانول یا مواد اولیه قابل استفاده در صنایع مختلف درمیآیند.
پس وقتی درباره مواد تشکیلدهنده پلاستیک صحبت میکنیم، باید میان منبع اولیه، پلیمر اصلی، مواد افزودنی و محصول نهایی تفاوت قائل شویم.
بخش اصلی بیشتر پلاستیکها از مادهای به نام پلیمر تشکیل شده است.
پلیمرها مولکولهای بسیار بزرگی هستند که از اتصال تعداد زیادی واحد کوچکتر به یکدیگر ساخته میشوند. این واحدهای کوچک را معمولاً مونومر مینامند.
برای مثال:
اتیلن → پلیاتیلن
پروپیلن → پلیپروپیلن
یعنی ماده اولیه کوچک طی یک فرایند شیمیایی به زنجیرهای بسیار بزرگ تبدیل میشود که ویژگیهای یک ماده پلاستیکی را ایجاد میکند.
بخش قابل توجهی از مواد اولیه مورد استفاده برای تولید مونومرهای پلاستیکی از نفت و گاز به دست میآید.
اما اینکه بگوییم «پلاستیک مستقیماً از نفت ساخته میشود» توضیح دقیقی نیست. نفت یا گاز ابتدا طی چند مرحله به ترکیبات شیمیایی سادهتر تبدیل میشوند و سپس از آن ترکیبات، پلیمر ساخته میشود.
ماده اصلی به نوع پلاستیک بستگی دارد.
پلاستیک نام یک ماده واحد نیست، بلکه عنوانی برای خانواده بزرگی از مواد پلیمری است.
برای نمونه، چند پلیمر شناختهشده عبارتاند از:
هر یک از این پلیمرها ساختار، ویژگی و کاربرد متفاوتی دارند.
برای شناخت خانوادههای مختلف میتوانید صفحه انواع پلاستیک را نیز بررسی کنید.
برای درک بهتر اینکه پلاستیک از چه چیزی ساخته میشود، ابتدا باید مفهوم پلیمر را بشناسیم.
پلیمر مادهای است که ساختار مولکولی آن از تکرار واحدهای کوچکتر تشکیل شده است.
میتوان این ساختار را به یک زنجیر بسیار بلند تشبیه کرد که حلقههای متعددی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
نوع این واحدها، نحوه اتصال آنها، طول زنجیرهها و ساختار مولکولی میتواند باعث ایجاد ویژگیهایی مانند:
شود.
به همین دلیل همه پلاستیکها رفتار یکسانی ندارند.
بسیاری از پلاستیکهای متداول امروزی از مواد اولیهای تولید میشوند که منشأ فسیلی دارند.
نفت خام و گاز طبیعی منابع مهمی برای تولید مواد شیمیایی پایه مورد استفاده در صنعت پتروشیمی هستند.
اما فرایند به این شکل نیست که نفت خام مستقیماً وارد دستگاه شود و پلاستیک از طرف دیگر خارج شود.
بین این دو مرحله فرایندهای صنعتی و شیمیایی متعددی وجود دارند.
بهصورت بسیار ساده میتوان مسیر را اینطور نشان داد:
نفت یا گاز طبیعی → مواد پتروشیمی → مونومر → پلیمر → گرانول → محصول پلاستیکی
بنابراین نفت یا گاز را میتوان منبع اولیه بسیاری از پلاستیکها دانست، نه خود محصول نهایی.
نفت خام مخلوط پیچیدهای از هیدروکربنها است.
در پالایشگاه و واحدهای پتروشیمی، این مواد طی فرایندهای مختلف تفکیک و تبدیل میشوند.
یکی از مراحل مهم در زنجیره تولید مواد پتروشیمی، تولید ترکیباتی مانند:
است.
این مواد میتوانند بهعنوان مونومر برای تولید برخی پلیمرهای بسیار پرکاربرد استفاده شوند.
مثلاً:
اتیلن → پلیاتیلن
و:
پروپیلن → پلیپروپیلن
پلیاتیلن و پلیپروپیلن از پرمصرفترین مواد پلیمری در صنایع مختلف هستند.
گاز طبیعی نیز یکی از منابع مهم برای صنایع پتروشیمی است.
برخی ترکیبات موجود یا قابل استخراج از جریانهای گازی میتوانند به مواد اولیه لازم برای تولید محصولات پتروشیمی و پلیمرها تبدیل شوند.
بنابراین پاسخ سؤال «پلاستیک از نفت ساخته میشود یا گاز؟» میتواند این باشد:
بسته به نوع پلیمر و مسیر تولید، مواد اولیه میتوانند از نفت، گاز طبیعی یا منابع دیگری تأمین شوند.
به همین دلیل بهتر است بهجای محدود کردن تمام پلاستیکها به نفت، از عبارت «مواد اولیه پتروشیمی» نیز استفاده کنیم.
مونومر یک مولکول نسبتاً کوچک است که میتواند طی واکنش شیمیایی به مولکولهای مشابه یا متفاوت متصل شود و زنجیره پلیمری را تشکیل دهد.
برای مثال، اتیلن یک مونومر است.
هنگامی که تعداد زیادی مولکول اتیلن در شرایط مناسب به یکدیگر متصل شوند، پلیاتیلن تشکیل میشود.
به زبان ساده:
مونومر = واحد سازنده
پلیمر = زنجیرهای بزرگ از واحدهای سازنده
این مفهوم یکی از پایههای اصلی علم پلیمر و تولید مواد پلاستیکی است.
فرایندی که در آن مونومرها به یکدیگر متصل میشوند و پلیمر را تشکیل میدهند، پلیمریزاسیون نام دارد.
نوع واکنش و شرایط آن برای پلیمرهای مختلف یکسان نیست.
دما، فشار، کاتالیست و نوع مونومر از جمله عواملی هستند که میتوانند در فرایند تولید پلیمر اهمیت داشته باشند.
محصول حاصل از این فرایند پس از مراحل مختلف آمادهسازی میتواند به ماده اولیه مورد استفاده در کارخانههای تولید محصولات پلاستیکی تبدیل شود.
یکی از شکلهای رایج عرضه مواد اولیه پلیمری، گرانول است.
گرانولها معمولاً به شکل دانههای کوچک تولید و عرضه میشوند.
این دانهها برای حمل، ذخیرهسازی و تغذیه تجهیزات تولید محصولات پلاستیکی مناسب هستند.
در کارخانه، گرانول وارد دستگاه میشود، تحت تأثیر حرارت و فشار نرم یا مذاب میشود و سپس با استفاده از روش مناسب به محصول موردنظر تبدیل میشود.
بنابراین گرانول را میتوان یکی از شکلهای رایج مواد اولیه کارخانههای تولید پلاستیک دانست.
گرانول از ماده پلیمری تشکیل شده و ماده اولیهای برای ساخت بسیاری از محصولات پلاستیکی است، اما معمولاً هنوز محصول نهایی محسوب نمیشود.
برای مثال ممکن است از گرانول مناسب طی فرایند تولید، محصولاتی مانند:
ساخته شوند.
نوع گرانول و فرایند تولید باید با محصول نهایی هماهنگ باشد.
محصول پلاستیکی همیشه فقط از یک پلیمر خالص تشکیل نشده است.
در بسیاری از کاربردها از مواد افزودنی برای ایجاد یا اصلاح برخی ویژگیهای محصول استفاده میشود.
نوع افزودنی به پلیمر و کاربرد بستگی دارد و تمام محصولات همه این افزودنیها را ندارند.
از جمله گروههای مختلف افزودنی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
بنابراین فرمول یک محصول پلاستیکی ممکن است علاوه بر پلیمر پایه، شامل ترکیبات دیگری نیز باشد.
مستربچ ترکیبی غلیظ است که میتواند شامل رنگدانه، افزودنی یا ترکیبی از مواد در یک حامل پلیمری باشد.
از مستربچها در صنعت پلاستیک برای اهداف مختلف استفاده میشود.
برای مثال مستربچ رنگی میتواند برای ایجاد رنگ در محصول نهایی استفاده شود.
برخی مستربچها نیز برای ایجاد یا اصلاح ویژگی مشخصی در ماده استفاده میشوند.
نوع و مقدار استفاده از مستربچ باید متناسب با پلیمر، فرایند و محصول نهایی باشد.
فرایند تولید از ماده خام تا محصول نهایی را میتوان به شکل ساده در چند مرحله توضیح داد.
مواد اولیه ممکن است از زنجیره نفت، گاز، مواد بازیافتی یا در برخی موارد منابع زیستی تأمین شوند.
مواد اولیه در واحدهای صنعتی به ترکیبات مناسب برای تولید مونومرها تبدیل میشوند.
مواد شیمیایی لازم برای ساخت پلیمر تولید یا جداسازی میشوند.
مونومرها طی واکنش شیمیایی به پلیمر تبدیل میشوند.
پلیمر ممکن است به شکل گرانول یا فرم مناسب دیگری آماده و عرضه شود.
براساس محصول نهایی ممکن است رنگ، مستربچ یا افزودنیهای لازم اضافه شوند.
ماده پلیمری با یکی از روشهای صنعتی به شکل محصول موردنظر درمیآید.
بسته به محصول، عملیات دیگری مانند برش، دوخت، چاپ یا بستهبندی نهایی انجام میشود.
همه محصولات پلاستیکی با یک دستگاه و یک روش تولید نمیشوند.
روش ساخت به شکل محصول، پلیمر و مشخصات فنی آن بستگی دارد.
از روشهای رایج میتوان به موارد زیر اشاره کرد.
در این روش ماده پلیمری در دستگاه ذوب و از یک قالب عبور داده میشود.
این فرایند در تولید انواع:
کاربرد دارد.
برای تولید بسیاری از فیلمهای پلیاتیلنی، مذاب پلیمر به شکل لوله خارج و با هوا به شکل حباب باز میشود.
پس از سرد شدن، فیلم جمعآوری شده و میتواند وارد مراحل بعدی مانند برش، دوخت یا چاپ شود.
در این روش پلیمر مذاب با فشار وارد قالب میشود.
پس از سرد شدن، قطعه شکل قالب را به خود میگیرد.
این روش برای تولید بسیاری از قطعات پلاستیکی استفاده میشود.
در برخی کاربردها ورق پلاستیکی گرم شده و روی قالب شکل داده میشود.
این روش در تولید برخی ظروف و قطعات توخالی کاربرد دارد.
بنابراین اصطلاح «تولید پلاستیک» میتواند به فرایندهای بسیار متفاوتی اشاره کند.
پلیاتیلن یا PE یکی از پرمصرفترین خانوادههای مواد پلیمری است.
انواع مختلفی از پلیاتیلن وجود دارند که از نظر ساختار و ویژگی با هم متفاوتاند.
از نامهایی که ممکن است در صنعت با آنها مواجه شوید میتوان به:
اشاره کرد.
این مواد در محصولات مختلف از جمله فیلمها، کیسهها و بسیاری از محصولات پلاستیکی کاربرد دارند.
البته انتخاب گرید مناسب به نوع محصول و فرایند تولید بستگی دارد.
پلیپروپیلن یا PP یکی دیگر از پلیمرهای بسیار پرکاربرد است.
این ماده در طیف وسیعی از محصولات مصرفی و صنعتی مورد استفاده قرار میگیرد.
برخی فیلمهای بستهبندی نیز از خانواده پلیپروپیلن هستند.
بنابراین هر فیلم شفاف بستهبندی الزاماً پلیاتیلنی نیست.
برای شناخت خانوادههای مختلف محصولات میتوانید صفحه انواع پلاستیک را نیز مشاهده کنید.
PET مخفف پلیاتیلن ترفتالات است.
این پلیمر در صنایع مختلف مورد استفاده قرار میگیرد و بطریهای نوشیدنی یکی از شناختهشدهترین نمونههای استفاده از آن هستند.
نام مشابه «پلیاتیلن» نباید باعث شود PET را با پلیاتیلن معمولی یکسان بدانیم؛ ساختار و ویژگیهای آنها متفاوت است.
PVC یا پلیوینیل کلراید یکی دیگر از پلیمرهای شناختهشده است.
این ماده در کاربردهای گوناگونی مانند برخی لولهها، کابلها، پروفیلها و محصولات دیگر استفاده میشود.
فرمولاسیون PVC ممکن است بسته به کاربرد شامل افزودنیهای متفاوتی باشد.
اینجا یک نکته مهم وجود دارد.
از نظر علمی و بینالمللی، Nylon نام خانوادهای از پلیمرهای پلیآمیدی است.
اما در بازار پلاستیک ایران، اصطلاح «نایلون» در بسیاری از موارد برای فیلمها و کیسههای پلیاتیلنی نیز استفاده میشود.
بنابراین باید بین کاربرد علمی واژه Nylon و اصطلاح رایج بازار ایران تفاوت قائل شد.
در صفحات مربوط به تولید و بستهبندی سایت، وقتی درباره محصولاتی مانند نایلون بسته بندی صحبت میشود، منظور همان اصطلاح متداول بازار محصولات پلاستیکی است.
«نایلکس» نیز اصطلاحی رایج در بازار ایران است و یک نام علمی جهانی برای یک پلیمر مستقل محسوب نمیشود.
در بسیاری از محصولات نایلکسی از مواد خانواده پلیاتیلن استفاده میشود و بسته به محصول و فرمولاسیون ممکن است ساختار ماده متفاوت باشد.
در بازار ایران محصولات نایلکسی معمولاً رفتار متفاوتی نسبت به آنچه «نایلون» نامیده میشود دارند.
برای توضیح بیشتر درباره تفاوت این دو گروه، مقاله تفاوت نایلکس و نایلون را مطالعه کنید.
برای شناخت مدلهای مختلف نایلکس نیز صفحه انواع نایلکس را ببینید.
پلاستیکهای مورد استفاده در بستهبندی میتوانند از پلیمرهای مختلفی تولید شوند.
بسته به نوع بستهبندی ممکن است از خانوادههایی مانند پلیاتیلن، پلیپروپیلن یا سایر مواد مناسب استفاده شود.
انتخاب پلیمر به مواردی مانند:
وابسته است.
بنابراین عبارت «پلاستیک بسته بندی» نام یک ماده مشخص نیست.
برای شناخت محصولات و انتخاب کلی میتوانید صفحه پلاستیک بسته بندی را بررسی کنید.
برای تولید بسیاری از فیلمهای پلاستیکی، گرانول پلیمری وارد دستگاه اکسترودر میشود.
ماده تحت حرارت و حرکت مکانیکی نرم یا مذاب میشود و سپس از قالب عبور میکند.
بسته به روش تولید، فیلم شکل میگیرد، سرد میشود و در نهایت روی رول جمعآوری میشود.
پس از تولید فیلم ممکن است مراحل دیگری مانند:
انجام شوند.
روش دقیق تولید بسته به نوع فیلم متفاوت است.
واژه «سلفون» نیز از اصطلاحاتی است که در بازار ایران کاربرد گستردهای دارد و گاهی برای فیلمهای مختلف بستهبندی استفاده میشود.
از نظر تاریخی و فنی، Cellophane مادهای متفاوت با بسیاری از فیلمهای پلاستیکی امروزی است؛ اما در بازار ایران عبارت «سلفون» برای برخی فیلمهای پلیمری بستهبندی نیز رایج شده است.
به همین دلیل هنگام سفارش باید نوع واقعی فیلم مشخص شود و تنها به نام عمومی محصول اکتفا نشود.
برای مشاهده خانواده محصولات موجود در سایت میتوانید صفحه انواع سلفون را بررسی کنید.
خیر.
این یکی از رایجترین تصورهای نادرست درباره پلاستیک است.
پلاستیک یک خانواده بزرگ از مواد است و دو محصول پلاستیکی ممکن است از دو پلیمر کاملاً متفاوت ساخته شده باشند.
حتی دو محصول ساختهشده از یک خانواده پلیمر نیز ممکن است:
داشته باشند.
بنابراین نمیتوان یک ترکیب واحد را به همه پلاستیکها نسبت داد.
پلاستیک بازیافتی از ضایعات یا محصولات پلاستیکی جمعآوریشده و قابل بازیافت تهیه میشود.
فرایند بسته به نوع و کیفیت مواد متفاوت است، اما بهطور کلی ممکن است شامل مراحل زیر باشد:
باشد.
کیفیت ماده بازیافتی به عواملی مانند نوع ضایعات، میزان آلودگی، اختلاط پلیمرها و روش فرآوری بستگی دارد.
الزاماً خیر.
مواد نو یا Virgin و مواد بازیافتی سابقه فرآیندی متفاوتی دارند.
ویژگی ماده بازیافتی میتواند تحت تأثیر دفعات فرآوری، آلودگی، اختلاط و تخریب احتمالی پلیمر قرار گیرد.
به همین دلیل نوع ماده باید متناسب با کاربرد محصول انتخاب شود.
همه کاربردها الزاماً شرایط یکسانی برای استفاده از مواد بازیافتی ندارند.
بله، برخی پلیمرها میتوانند تمام یا بخشی از مواد اولیه خود را از منابع تجدیدپذیر دریافت کنند.
این محصولات با عنوانهایی مانند پلاستیک زیستپایه یا Bio-based plastic شناخته میشوند.
منابع اولیه ممکن است شامل مواد حاصل از:
باشند.
اما «زیستپایه» بودن الزاماً به معنی «زیستتخریبپذیر» بودن نیست.
این دو مفهوم باید از یکدیگر جدا شوند.
پلاستیک زیستپایه به منبع مواد اولیه اشاره دارد.
یعنی بخشی یا همه کربن مورد استفاده برای تولید پلیمر میتواند از منابع زیستی آمده باشد.
اما زیستتخریبپذیری به رفتار ماده پس از مصرف و امکان تجزیه آن در شرایط مشخص مربوط میشود.
بنابراین:
Bio-based ≠ همیشه Biodegradable
و همچنین یک ماده زیستتخریبپذیر نیز الزاماً نباید کاملاً از منابع گیاهی تولید شده باشد.
این تفاوت در ارزیابی محصولات اهمیت زیادی دارد.
ویژگی نهایی یک محصول پلاستیکی فقط به نام کلی «پلاستیک» وابسته نیست.
عوامل مختلفی نقش دارند، از جمله:
برای مثال یک فیلم نرم و انعطافپذیر و یک قطعه سخت پلاستیکی ممکن است هر دو «پلاستیک» باشند، اما ساختار و فرایند تولید کاملاً متفاوتی داشته باشند.
شفافیت یا کدری محصول میتواند تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار گیرد.
نوع پلیمر، ساختار ماده، ضخامت، فرایند تولید، افزودنیها، رنگدانه و ساختار سطح از جمله این عوامل هستند.
به همین دلیل نمیتوان شفافیت را فقط به ضخامت یا تنها یک عامل نسبت داد.
پلیمر پایه ممکن است بهتنهایی تمام ویژگیهای موردنیاز محصول نهایی را نداشته باشد.
افزودنیها میتوانند برای ایجاد یا اصلاح ویژگیهای مشخص استفاده شوند.
برای مثال ممکن است هدف:
باشد.
انتخاب افزودنی به کاربرد و فرمول محصول بستگی دارد.
معمولاً رنگ موردنظر میتواند با استفاده از رنگدانه یا مستربچ رنگی به ماده اضافه شود.
بنابراین رنگ لزوماً جزو ساختار اصلی خود پلیمر نیست.
یک پلیمر پایه میتواند در محصولات مختلف با رنگهای متفاوت استفاده شود.
البته انتخاب رنگ و ترکیب آن باید متناسب با فرایند و کاربرد محصول باشد.
بله.
همانطور که گفته شد، برخی پلیمرها میتوانند از منابع زیستی یا مسیرهایی غیر از منابع فسیلی تولید شوند.
همچنین مواد بازیافتی میتوانند جایگزین بخشی از مواد اولیه نو در برخی کاربردهای مناسب شوند.
با این حال بخش بزرگی از پلاستیکهای متداول جهان همچنان با زنجیره مواد اولیه پتروشیمی ارتباط دارند.
بنابراین پاسخ دقیق این است:
همه پلاستیکها الزاماً مستقیماً از نفت ساخته نمیشوند.
یکی از اشتباهات رایج، یکی دانستن پلیمر اولیه با محصول نهایی است.
برای مثال یک کارخانه ممکن است گرانول پلیاتیلن دریافت کند، اما محصول نهایی آن یک فیلم یا کیسه پلاستیکی باشد.
در طول تولید، ماده اولیه:
ذوب → شکلدهی → سرد → تبدیل → برش یا دوخت → محصول نهایی
میشود.
در برخی محصولات نیز عملیات چاپ یا سایر مراحل تکمیلی انجام میشود.
خیر.
مواد پلیمری گریدهای مختلفی دارند و گرید مناسب باید براساس فرایند و محصول انتخاب شود.
مادهای که برای یک فرایند یا محصول مناسب است الزاماً برای فرایند دیگری بهترین انتخاب نیست.
ویژگیهای موردنیاز در تولید فیلم ممکن است با یک قطعه تزریقی متفاوت باشد.
به همین دلیل انتخاب ماده اولیه بخشی تخصصی از طراحی و تولید محصول پلاستیکی است.
در تولید بسیاری از کیسههای پلاستیکی ابتدا فیلم تولید میشود.
سپس فیلم میتواند طی مراحل بعدی:
نوع دقیق مراحل با نوع کیسه تفاوت دارد.
برای آشنایی با گروههای مختلف محصولات میتوانید صفحه انواع پلاستیک را مشاهده کنید.
خیر.
بستهبندی تنها یکی از کاربردهای پلاستیک است.
مواد پلیمری در صنایع بسیار متنوعی مورد استفاده قرار میگیرند، از جمله:
بنابراین دنیای پلاستیک بسیار گستردهتر از کیسه و بستهبندی است.
شناخت کلی مواد اولیه کمک میکند متوجه شویم چرا همه محصولات پلاستیکی یکسان نیستند.
برای انتخاب یک محصول مناسب باید بدانیم ویژگیهای آن تحت تأثیر چه عواملی قرار دارند.
این موضوع بهخصوص هنگام مقایسه:
اهمیت دارد.
اگر هدف شما مقایسه خانوادههای مختلف است، صفحه انواع پلاستیک را ببینید.
این توضیح بیش از حد ساده است. نفت و گاز میتوانند منبع اولیه باشند، اما بین ماده خام و پلیمر چندین مرحله صنعتی وجود دارد.
اشتباه است. پلیمرهای بسیار متنوعی وجود دارند.
شفاف بودن بهتنهایی نوع ماده را مشخص نمیکند.
درست نیست. زیستپایه بودن با زیستتخریبپذیری تفاوت دارد.
الزاماً خیر. «نایلون» در بازار ایران برای برخی فیلمهای پلیاتیلنی نیز بهصورت عرفی استفاده میشود.
نایلکس بیشتر یک اصطلاح رایج بازار ایران است و نام یک خانواده پلیمری استاندارد بینالمللی مانند PE یا PP نیست.
اگر بخواهیم همه توضیحات را خلاصه کنیم، مسیر کلی بیشتر پلاستیکهای متداول به این صورت است:
منبع اولیه → مواد شیمیایی پایه → مونومر → پلیمر → گرانول → فرآوری → محصول پلاستیکی
برای بسیاری از پلاستیکها منبع اولیه در زنجیره نفت و گاز قرار دارد.
اما بسته به نوع محصول ممکن است از مواد:
استفاده شود.
پلیمر نیز براساس کاربرد انتخاب میشود و ممکن است همراه با افزودنیها و مستربچها وارد مرحله تولید شود.
در پاسخ به سؤال «پلاستیک از چی درست میشه؟» باید گفت که پلاستیک یک ماده واحد نیست، بلکه خانواده بزرگی از مواد پلیمری است.
بخش بزرگی از پلاستیکهای متداول از پلیمرهایی ساخته میشوند که مواد اولیه آنها از زنجیره نفت و گاز و صنایع پتروشیمی تأمین شده است. ترکیباتی مانند اتیلن و پروپیلن طی واکنش پلیمریزاسیون به پلیمرهایی مانند پلیاتیلن و پلیپروپیلن تبدیل میشوند.
پلیمر پس از تولید معمولاً به شکل ماده اولیه مانند گرانول در اختیار واحدهای تولید قرار میگیرد و سپس با فرایندهایی مانند اکستروژن، فیلم دمشی، تزریق یا سایر روشها به محصول نهایی تبدیل میشود.
همچنین برخی محصولات میتوانند از مواد بازیافتی یا مواد اولیه زیستپایه تولید شوند.
مهمترین نکته این است که همه پلاستیکها از یک ماده ساخته نشدهاند و نوع پلیمر، افزودنیها و روش تولید تعیین میکنند محصول نهایی چه ویژگیهایی داشته باشد.
برای آشنایی با گروههای مختلف مواد و محصولات میتوانید صفحه انواع پلاستیک را بررسی کنید.
برای موضوع بستهبندی، صفحه پلاستیک بسته بندی مرتبطتر است.
و اگر تفاوت اصطلاحات رایج بازار مانند نایلون و نایلکس برایتان سؤال است، مقاله تفاوت نایلکس و نایلون را مطالعه کنید.
پاسخ کوتاه به پرسشهای رایج درباره پلیمر، نفت، گرانول، بازیافت و فرایند تولید پلاستیک
بخش اصلی بیشتر پلاستیکها از پلیمر تشکیل شده است. مواد اولیه بسیاری از پلیمرهای رایج از زنجیره نفت و گاز طبیعی و صنایع پتروشیمی تأمین میشود، اما پلاستیکهای بازیافتی و برخی پلیمرهای زیستپایه نیز وجود دارند.
خیر. بسیاری از پلاستیکهای متداول منشأ مواد اولیه فسیلی دارند، اما برخی پلیمرها میتوانند از منابع زیستی یا مواد بازیافتی نیز تهیه شوند.
نفت مستقیماً به محصول پلاستیکی تبدیل نمیشود. ابتدا ترکیبات مناسب در صنایع پالایش و پتروشیمی تولید میشوند، سپس مونومرها به پلیمر تبدیل شده و پلیمر در مرحله بعد برای ساخت محصول پلاستیکی فرآوری میشود.
پلیمر مولکول بزرگی است که از تکرار واحدهای کوچکتر تشکیل شده است. پلیاتیلن و پلیپروپیلن نمونههایی از پلیمرهای پرکاربرد هستند.
مونومر مولکول نسبتاً کوچکی است که میتواند طی واکنش شیمیایی به واحدهای دیگر متصل شود و یک زنجیره پلیمری را تشکیل دهد. اتیلن نمونهای از یک مونومر است.
پلیمریزاسیون فرایندی شیمیایی است که طی آن مونومرها به یکدیگر متصل شده و مولکولهای بزرگ پلیمری را تشکیل میدهند.
گرانول یکی از شکلهای رایج عرضه مواد اولیه پلیمری است که معمولاً به صورت دانههای کوچک در اختیار کارخانههای تولید محصولات پلاستیکی قرار میگیرد.
خیر. گرانول ماده اولیهای است که با روشهایی مانند اکستروژن، تزریق یا سایر فرایندهای شکلدهی به محصول پلاستیکی تبدیل میشود.
بسته به کاربرد، موادی مانند رنگدانه، مستربچ، پایدارکننده، آنتیاکسیدان و سایر افزودنیهای تخصصی ممکن است برای ایجاد یا اصلاح ویژگیهای محصول استفاده شوند.
پلیاتیلن یا PE یکی از خانوادههای پرکاربرد پلیمرها است و انواع مختلف آن در تولید محصولات متنوع از جمله برخی فیلمها و کیسههای پلاستیکی استفاده میشوند.
از نظر علمی Nylon به خانواده پلیآمیدها گفته میشود؛ اما در بازار ایران واژه نایلون برای برخی فیلمها و کیسههای پلیاتیلنی نیز بهصورت عرفی استفاده میشود. بنابراین باید کاربرد علمی و اصطلاح بازار را از هم جدا کرد.
نایلکس اصطلاحی رایج در بازار ایران است و نام یک پلیمر علمی مستقل نیست. بسیاری از محصولات نایلکسی با استفاده از مواد خانواده پلیاتیلن تولید میشوند. برای شناخت تفاوتهای بازار میتوانید مقاله تفاوت نایلکس و نایلون را مطالعه کنید.
مواد پلاستیکی قابل بازیافت پس از جمعآوری، تفکیک و آمادهسازی میتوانند دوباره فرآوری شوند و به مادهای برای تولید محصولات جدید تبدیل شوند. مراحل دقیق به نوع پلیمر و کیفیت ضایعات بستگی دارد.
بله. برخی پلاستیکهای زیستپایه میتوانند تمام یا بخشی از مواد اولیه خود را از منابع تجدیدپذیر مانند منابع گیاهی دریافت کنند.
خیر. زیستپایه بودن درباره منشأ مواد اولیه است، در حالی که زیستتخریبپذیری درباره نحوه تجزیه ماده در شرایط مشخص صحبت میکند. یک پلاستیک زیستپایه الزاماً زیستتخریبپذیر نیست.
خیر. پلاستیک نام یک خانواده بسیار بزرگ از مواد است. پلیاتیلن، پلیپروپیلن، PET، PVC و پلیاستایرن تنها چند نمونه از پلیمرهای مختلف هستند.
در بسیاری از کیسههای پلاستیکی ابتدا فیلم تولید میشود. فیلم سپس براساس نوع محصول میتواند وارد مراحل برش، دوخت، شکلدهی و در صورت نیاز چاپ شود.
برای شناخت خانوادهها و کاربردهای مختلف میتوانید صفحه انواع پلاستیک را مشاهده کنید.